रवीन्द्र मिश्र

मलाई थाहा छैन तिमी कहिले आउँछ्‌यौ

एकै छिनमा

एक महिनामा

या बर्षौंमा

मलाई यो पनि थाहा छैन

तिमी कसरी आउँछ्‌यौ

मध्य-आकाशमा पड्किएर

घुमाउरो बाटोमा पल्टिएर

कालो रातमा काँपेर

लामो समय थलिएर

या बिहानै मुस्काएर

तर

म संसारलाई हेर्छु

र आफैंलाई हेर्छु

तिमीले

जीवनमा मलाई यति धेरै दि’सक्यौ भने

तिमी जहिले, जसरी आए पनि

मृत्यु

म तिमीलाई मुस्काउँदै वरण गर्नेछु

अब मेरो कुनै गुनासो रहने छैन ।

रवीन्द्र मिश्र, २५ पुस २०६२

SHARE